ارسطو (384 ـ 322 ق.م)، در شهر استاگیرا، از توابع یونان باستان، متولد شد. در هیجده سالگی وارد آکادمی افلاطون شد و تا زمان مرگ افلاطون، یعنی به مدت نوزده سال، در آکادمی بود.
ویژگی کار ارسطو، در مقایسه با سقراط و افلاطون، این است که اولاً، نظریه خود را به صورتی نظام مند و دقیق ارائه داده است و ثانیاً، آثاری مستقل در باب اخلاق از او بر جای مانده است. البته درباره تعداد و چگونگی آثار اخلاقی او بحث هایی در میان ارسطوشناسان در گرفته است. اخلاق نیکوماخوسی (1) Nicomachean Ethics، اخلاق کبیر Magna Moralia و اخلاق ائودموسی Eudemean Ethics سه کتاب اخلاقی هستند که به وی نسبت داده شده اند. البته درباره اصالت کتاب اخلاق ائودموسی در میان محققان و ارسطو شناسان اختلاف است: برخی را اعتقاد بر آن است که اخلاق ائودموسی، نوشته خودائودموس، از شاگردان ارسطو، است و نه نوشته ارسطو؛ در عین حال، برخی دیگر را اعتقاد بر آن است که «طبیعی ترین تبیین عناوین اخلاق نیکوماخوسی و اخلاق ائودموسی این است که این آثار به ترتیب ویرایش های نیکوماخوس و ائودموس از دو دوره درس های اخلاق ارسطو است.» (2) در این میان، به شهادت همه مورخان فلسفه و همه ی ارسطوشناسان، کتاب اخلاق نیکوماخوسی از اهمیت بیشتری در شناخت دیدگاه اخلاقی ارسطو برخوردار است. و ما نیز در این مقاله بیشتر با تکیه بر همین کتاب می کوشیم تا کلیاتی از دیدگاه اخلاقی ارسطو را ارائه دهیم. ...