هاردن رویکرد سیستماتیک را در یک طیف قرار می دهد و در مقابل رویکرد فرصت طلبانه یا  تلمذ یا شاگردی Apprenticeship. برخی این دو را معادل هم می دانند. همان چیزی که یک فردی با فرد دیگری باند می شود و در طول زمان  در اثر همراهی با او چیزی را یاد می گیرد. می تواند برای یک دوره کوتاه مدت باشد.  وارد یک گروه یا دپارتمان می شوید و طی مدت زمانی ان برنامه /مهارت /... را یاد بگیرید. این تلمذ امیدواریم دانشجو در طول دوره ای که در ان بخش است فرایند اموزش وی تکمیل شود. پزشک در  یک دوره اموزشی یک ماهه ... تنوعات بین بخش ها و زمان ها بوده است. نوع بیماران و نوع تدریس متفاوت است. اگر در طول تابستان در بخش بوده اید اکثر کیس ها گاستروانتریت می دید . زمان و مکان در اموزش اثر داشته اند. کسی نمی پرسید از مهارت های جانبی دیگری که باید یاد می گرفت ولی به دلیل زمان و مکان رخ نداد. بنابراین ما امیدواریم که اموزش رخ دهد.  این باند به یک فرد ممکن است در اینده هم رخ دهد ولی کاملا فرصت طلبانه است و غیرقابل پیش بینی می باشد امیدوار هستید که اتفاق بیفتد ولی نمی توان برای برنامه ای مثل برنامه پزشکی که استانداردهای جهانی دارد از این رویکرد استفاده کرد. پزشکی مانند ادبیات نیست . فارغ التحصیل ادبیات  مهم نیست چقدر ادبیات می داند کسی فارغ التحصیل می شود و می تواند شعر بگوید اما یک نفر فارغ التحصیل می تواند حتی شعر هم بخواند و این به چیزی ضرری نمی رساند.  در این رویکرد مشخص نیست ایا فرد به توانمندی مورد نظر ما می رسد یا نه. علامت سوال هست. دو برنامه برای اولین بار در دنیا برای انها  اعتباربخشی  در نظر گرفته شد یکی طبابت بود و دیگری قضاوت. سختگیری بیش از موارد. زیرا پزشک با جان انسان و قضات با روح انسان سر و کار دارد.
تعریف کیفیت: در پزشکی برای کیفیت یک حداقل یا ترشلود تعریف کردند. اگر معتقد به کیفیت هستیم رویکرد تلمذی نمی تواند پاسخگو باشد.  

Laissez-faire
فکر می کنیم استفاده از ” باری به هر جهت“  مناسبت تر از  رویکرد تلمذی باشد .  پزشکی نباید به شانس واگذار شود. باید برنامه ریزی شده باشد. علاوه بر plan برنامه باید ثبتی record ازش وجود داشته باشد. در پاسخ به رویکرد سیستماتیک شما لوگ بوک می بینید.  لوگ بوک فقط مشخص می کند ایا اهداف وجود دارد یا به دست امده است یا نه.
سه جز اصلی یک رویکرد سیستماتیک: صلاحیت ها به وضوح تعریف شود، برای ان برنامه ای وجود داشته باشد،  اگر برای دانشجوی مامایی هفتاد مورد امار زایمانی می گذارید باید هفتاد فرصت هم وجود داشته باشد و این به عنوان یک مشکل است و سیستم موظف است به این مورد پاسخ بدهد. همه این راه حل ها باید از طریق سیستم برنامه ریزی شود. حتما ما اطمینان پیدا کنیم  که فرصت های یادگیری که برای او تعبیه کردیم . ارزیابی می شود و فیدبک داده شود.

رویکرد سیستماتیک به دانشجو یعنی چه؟
 امتحانات کتبی، توصیه نامه، تست هوش، تست شخصیتی، ارزیابی در مورد سبک های یادگیری از جمله مواردی است که برا ی فرایند پذیرش دانشجو انجام می شود. ایا اینها کافی است؟ ایا این فرایند پیش بینی می کند که این فرد مناسب این برنامه می باشد. انتظار داریم اگر دانشجو به عنوان ورودی خوب باشد باید انتخاب خوبی داشته باشیم. از این متدها کدام را انتخاب می کنیم. کدامیک از اینها با عملکرد اتی انان مرتبط است. هوش، شخصیت و سبک یادگیری با عملکرد آتی فرد مرتبط است و سایر موارد هیچ ارتباطی نداشت. Exit ها همان فارغ التحصیل بلافصل می باشد.  اگر فیدبک وارزیابی مجدد نداشته باشیم روند ما کامل نمی باشد.

جز بعدی منابع است. رویکرد سیستماتیک به منابع. استانداردهای برنامه چیست؟ یک سری عبارت هایی است نظیر...: مناسب... مناسب یعنی چه؟ یعنی متناسب با اهداف اموزشی برنامه ....  سخنرانی  دانش سطحی را منتقل می کند اما گروه های کوچک  عمیق تر می شود.

رویکرد سیستماتیک به مدیریت: 

رویکرد دینامیک را مانند یک موجود زنده ببینید. هم محیط دارد تغییر می کند و هم نیازها و هم ما. برنامه اموزشی یک موجود زنده است. در ایران تغییرات دیر به دیر رخ می دهد و انتظار داریم حال که تغییر رخ داد  تا مدت ها باقی بماند. سیستم زنده به صورت فانکشنال برنامه اش را می ریزد: یک سیستم اجرایی،  هماهنگ کننده، کنترلی، هوشمندی، پالسی

رویکرد سیستماتیک: یک رویکرد جامع است به همه اجزای برنامه تا از دستیابی به پیامدهای مشخص شده از قبل توسط دانشجویان اطمینان حاصل شود